Września pobrzezna

Liście łuskowate, mniej lub bardziej skrętolegle ułożone i pokrywają się dachówkowato, przede wszystkim na młodych pędach. Są one siedzące, mają 2-5 mm długości i 0,8-1,1 mm szerokości, wąskojajowate, na wierzchołku tępe, u nasady rozszerzone, niebieskozielone, przeważnie nagie, pokryte licznymi gruczołami zagłębionymi w postaci krateru, na brzegu wąsko obłonione. Kwiaty 5-krotne, białe do czerwonawych, 7-9 mm średnicy, na szypułkach 3-5 mm długości, siedzą pojedynczo w pachwinach lancetowatych przysadek, na szczycie długo zaostrzonych, o długości 6-12 mm i są zebrane w szczytowe grona, długie na 4-12 (-25) cm, niekiedy w dolnej połowie rozgałęzionę. Działki kielicha 3-5 mm długości, wąskolancetowate, na szczycie ostre, na brzegu szeroko obłonione. Płatki korony 5-6 mm długości, klinowate, na wierzchołku zaokrąglone lub tępe, nie odpadające. Pręciki zebrane po 5 w dwu kręgach, zewnętrzne dłuższe od wewnętrznych, z nitkami zrośniętymi do połowy. Owocem jest wąskostożkowata, zielonkawofioletowa, 3-klapowa torebka długości 8-12 mm, z licznymi lotnymi nasionami około 1 mm długości. Siedlisko: Na brzegach rzek, ławach żwiru i rumoszu, w żwirowniach i na przydrożach. Przeważnie na wilgotnych, piaszczystych albo mulistych glebach, pozostających pod wpływem wód gruntowych. Spotykana na wysokościach 1000-2000 m n.p.m., często także znoszona przez wodę na niż.

Nasz serwis powstaje we Współpracy z najlepszymi stronami WWW: