Ketmia syryjska
Zrzucający liście na zimę, silnie rozrośnięty krzew 50- 300 cm wysokości. Gałęzie prosto wzniesione lub rozłożyste, gęsto rozgałęzione, z jasnoszarą korą. Młode gałązki krótko puszysto owłosione, później łysiejące. Liście luźno ułożone skrętolegle, z nagimi ogonkami 2-5 cm długości, pojedyncze, długości 5-10 cm i 4-6 cm szerokości, jajowate do rombowatych, 3-wrębne, szarozielone, nagie, niekiedy na spodzie porośnięte nielicznymi gwiazdkowatymi włoskami, z 3-5 dłoniasto zbiegającymi nerwami, na brzegu grubo ząbkowane. Przylistki szczeciniaste. Kwiaty fioletowe do białych z purpurowo zabarwionym lub ciemnoczerwonym rysunkiem pośrodku, 4-6 cm średnicy, szeroko dzwonkowate, na krótkich szypułkach, stojące pojedynczo w pachwinach liści na końcach gałęzi. Kielich z 7-9-dzielnym zewnętrznym kieliszkiem, 15-20 mm długości, dzwonkowaty; rąbek kielicha 5-dzielny, mniej więcej tak długi jak rurka. Płatki korony wolne, 4-5 cm długości i 2-3 cm szerokości, odwrotnie jajowate, na szczycie zaokrąglone. Pręciki bardzo liczne, ustawione w 2 kręgach; nitki zrośnięte w rurkę, kryjącą zaląźnię. Owocem jest 5-dzielna, zielonawobrunatna torebka, długa na 20- -25 mm i gruba na 10-13 mm, gęsto pokryta żółtymi, pojedynczymi i gwiazdkowatymi włoskami. Nasiona nerkowate, na brzegu porośnięte licznymi białymi włoskami.
